Empatie

Ek kom van tyd tot tyd op ’n punt in my gebedstyd waar ek ontdek dat ek elke keer dieselfde rympie oor en oor bid. Wanneer ek dit agterkom, dan gaan soek ek na een of ander bron wat my kan help om nuwe inhoud aan my gebedslewe en dan ook aan my stiltetyd te gee. So het ek al Simply Christian van NT Wright ontdek; “The Hour that Changes the World” van Dick Eastmann en dan natuurlik die formidabele werk van Richard Forster Celebration of Discipline.

Ek lees op hierdie stadium Brian McLaren se jongste boek: “Naked Spirituality: A Life with God in Twelve Simple Words.” Die boek doen vir my wat die titel belowe. My lewe saam met God het meer betekenis en diepte deur die gebruik van twaalf eenvoudige woorde. Ek hoop om in die nabye toekoms ’n geleentheid op die webtuiste te skep waar ’n paar van ons saam die boek kan lees (Een hoofstuk per week.) en dan ook ’n gesprek daaroor kan voer.

Maar, die rede waarom ek vanoggend besluit het om hierdie stukkie te skryf is juis oor een van hierdie woorde. Die sewende van die twaalf woorde is “PLEASE: the practice of compassion and intercession, strengthening through empathy.” Let daarop dat hierdie woorde nuwe inhoud aan ’n mens se gebed gee, maar dat dit ook “the practice of compassion” tot gevolg het. Met ander woorde, my persoonlike verhouding met God is nie beperk tot my binnekamer nie, maar is veronderstel ’n verskil te maak in hoe ek my Christenskap uitleef.

Ek was verstom toe ek vanoggend oor die dinge begin dink en bid oor vir mense begin bid wat een of ander vorm van nood beleef. Lees voort “Empatie”

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑